Konstytucja 3 Maja - symbol walki o niepodległość, suwerenność i nowoczesność państwa polskiego.
Konstytucja 3 Maja, uchwalona 3 maja 1791 roku przez Sejm Wielki, była drugą spisaną konstytucją na świecie po amerykańskiej i pierwszą w Europie. Powstała w odpowiedzi na kryzys Rzeczypospolitej Obojga Narodów, groźbę rozbiorów i potrzebę reform Oświeceniowych.
W XVIII wieku Rzeczpospolita Obojga Narodów (Polska i Litwa) była państwem osłabionym przez wewnętrzne konflikty, anarchię polityczną i ingerencje mocarstw sąsiednich (Rosji, Prus, Austrii). System polityczny opierał się na zasadzie „liberum veto”, które pozwalało każdemu posłowi zerwać obrady sejmu i unieważnić podjęte decyzje, co prowadziło do paraliżu państwa. W obliczu zagrożenia rozbiorami i utraty niepodległości, grupa reformatorów, zwana „Patriotami”, podjęła próbę ratowania państwa poprzez reformę ustroju. Opracowana została przez Sejm Czteroletni (1788–1792), w którym uczestniczyli m.in. król Stanisław August Poniatowski, Ignacy Potocki, Hugo Kołłątaj i Stanisław Małachowski a dokument uchwalono 3 maja 1791 roku, w Zamku Królewskim w Warszawie.